مدیر كل برنامه ریزی آموزش عالی وزارت علوم: وابستگی دانشگاه ها، یک امر ریشه ای است

مدیر کل برنامه ریزی آموزش عالی وزارت علوم تصریح کرد: وابستگی دانشگاه از همان بستر و ریشه ای که این نهاد علمی شکل گرفته، ایجاد شده است و به همین دلیل استقلال یافتن آن، تنش زا می شود.

1397/03/28
|
11:17
|

برنامه «مناظره» رادیو گفت و گو با موضوع بررسی وضعیت استقلال دانشگاه ها و راهکارهای علمی شدن آن و با حضور دکتر محمد رضا آهنچیان استاد دانشگاه فردوسی مشهد و مدیر کل برنامه ریزی آموزش عالی وزارت علوم روی آنتن رفت.

محمد رضا آهنچیان در آغاز با بیان اینکه از برخی جهات، دانشگاه ها باید وابسته باشند، گفت: همانطور که استقلال دانشگاه ها مورد نیاز است، وابستگی نیز از الزامات می باشد. دانشگاه ها نباید ناوابسته به علم، جامعه و تقاضاهای آن، ارزش های حرفه ای، علمی و اجتماعی باشند؛ بنابراین چنین وابستگی هایی مغتنم و قیمت دار است.

وی به تعریف دانشگاه پرداخت و اظهار داشت: وقتی یک اجتماع علمی شکل می گیرد و آن اجتماع با ماموریت خاص توسعه علم، ماموریت درون زا پیدا می کنند تا دستاوردهایشان را عرضه نمایند، دانشگاه شکل می گیرد. هر جریانی که در این فرآیند تولید علم اجتماع علمی، مداخله ناصواب درست کند، عامل مخل استقلال دانشگاه محسوب می شود که باعث عدم دستیابی به نتایج مورد نظر می شود.

مدیر کل برنامه ریزی آموزش عالی وزارت علوم عنوان کرد: متاسفانه در لایه های پایین تر از وزارت علوم و دانشگاه ها، اجتماعات علمی در ایران شکل نگرفته است و اگر در جایی ایجاد شد، مستقل از نهادهای دولتی نبودند. حقیقت آن است، دانشگاه به عنوان محصول وارداتی به ایران آمد و پس از آن تلاش شد، اجتماع علمی برای آن شکل بگیرد. وقتی خاستگاه دانشگاه، اجتماع علمی نباشد، قاعدتا در هر نظامی از نظام های سازمانی، نمی تواند مستقل باشد.

استاد دانشگاه فردوسی تصریح کرد: وابستگی دانشگاه از همان بستر و ریشه ای که شکل گرفته، ایجاد شده است و به همین دلیل استقلال یافتن آن، تنش زا می شود. گاهی پیش آمده است، به دانشگاه های پایین تر از دسته یک، گفته شده آئین نامه های آموزشی را مستقلا تهیه کنند، اما نتوانستند چنین کاری انجام دهند و از وزارت علوم خواسته اند، آن را آماده و برایشان ارسال کنند، بنابراین متاسفانه میل به وابستگی در دانشگاه ها وجود دارد.

وی در عین حال خاطرنشان کرد: البته در 13 دانشگاه اصلی و بزرگ کشور، میل به استقلال وجود دارد زیرا اجتماعات علمی در آنها کما بیش شکل گرفته است؛ اما اغلب دانشگاه های کشور، مشکل بی میلی به استقلال را دارند یعنی اکثر دانشگاه های کشور در مسیری که ایجاد شده اند، همچون نوزادی هستند که نیازمند مادری برای شیر دادن بودند که این مادر، همان وزارت علوم، یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر نهادها بوده است.

دسترسی سریع