صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

شنبه تا چهارشنبه از ساعت 20:00 به مدت 60 دقیقه

جهانبخش با اشاره به خلأهای سند چشم انداز 1404 مطرح کرد: این سند علاوه بر خلأ زمانی، دارای کلمات احساسی نیز هست که همین مسئله آن را از نظر مکان و زمان و ارتباط با جامعه و فرهنگ دور می کند.

برنامه "گفت و گوی فرهنگی" رادیو گفت و گو پیرامون موضوع مهندسی فرهنگی و سند چشم انداز 1404 و با حضور مهندس حیدر جهانبخش دکترای معماری، عضو هیئت علمی دانشگاه، فعال در حوزه پژوهشی و نویسنده به روی آنتن رفت.

جهانبخش در ابتدای مطلب بیان کرد: شهر، همواره در طول تاریخ به عنوان پدیده ای پویا و دارای یک حیات همیشگی مورد اهمیت بوده و در سند چشم انداز 1404 نیز از ابعاد مختلف در مقیاس کلان و خرد به آن توجه شده است.

وی با اشاره به ساختار راهبردی سند چشم انداز 1404 افزود: هر سندی برای رسیدن به وضعیت مطلوب دارای ویژگی ها و یک هدف نهایی است. ساختار سند فعلی، مبتنی بر هفت پایه اساسی است که از برنامه ریزی راهبردی آغاز می شود، از حکمت اسلامی و هنر معماری سخن می گوید، به طراحی معماری و پرورش معمار می پردازد و در نهایت به سبک زندگی و قوانین و اقتصاد شهری و معماری می رسد.

عضو هیئت علمی دانشگاه عنوان کرد: در تعاریف شهری نظام هایی وجود دارد که سه رکن نیروی انسانی متخصص و عمومی، قوانین و فرآیندهای فنی ساخت شهر از جمله پشتیبان های این نظام ها به شمار می روند.

جهانبخش یادآور شد: به توصیه مقام معظم رهبری به حوزه ادبیات امروز ما عبارت مهندسی فرهنگی اضافه شده است. در حال حاضر از بیانات مقام معظم رهبری چهار سند بالادستی وجود دارد که می توان به سند تدوین پیوست نگاری فرهنگی برای هر پروژه، سند مهندسی فرهنگی در نظام تحول فرهنگی، الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی و سند تمدن نوین اسلامی اشاره کرد.

وی همچنین در ادامه این برنامه گفت: با بررسی سندهای آرمان گرا در دنیا مشخص می شود که حداقل زمان در نظر گرفته شده برای تحقق سندها، 50 سال است. بنابراین این سند نمی تواند پوشش دهی لازم را داشته باشد.

این فعال درحوزه پژوهش با اشاره به اهمیت تبیین نسبت سند چشم انداز به ساختارهای اجتماعی فرهنگی خاطرنشان کرد: باید بررسی کرد که آیا ظرفیت حوزه اجتماعی فرهنگی کشور ما در گذشته و حال و آینده به اندازه ای هست که امکان پذیرش این سند را داشته باشد یا خیر.

عضو هیئت علمی دانشگاه در مصاحبه با رادیو گفت و گو با اشاره به خلأهای این سند مطرح کرد: این سند علاوه بر خلأ زمانی، دارای کلمات احساسی نیز هست که همین مسئله آن را از نظر مکان و زمان و ارتباط با جامعه و فرهنگ دور می کند.

جهانبخش در خاتمه تأکید کرد: اولین اصل در سند برای بالندگی به معماری و شهرسازی، این است که مقیاس معماری را به مقیاس ساختمان تنزل ندهد. زیرا ساختمان یک جریان فنی و مهندسی خشک است اما معماری دارای مقوله هایی به نام ساختارها و نظامات می باشد.

مرتبط با این خبر

  • واکاوی رشد کمی یا کیفی عکاسی در ایران روی موج گفت و گو

  • دیپلماسی فرهنگی؛ راهکار جدی برای ایران هراسی در دنیا

  • ظرفیت های عظیم ایران برای دیپلماسی فرهنگی

  • حمایت از فرهنگ‌سازی و اولویت فرهنگ در جامعه امروز ایران

  • اصلی ترین چالش های آمایش فرهنگی در ایران

  • آمایش فرهنگی سرزمین؛ عامل پیوند خرده فرهنگها با کلان فرهنگ

  • آمایش فرهنگی سرزمین مسیر پیشرفت را هموار می کند

  • آمایش فرهنگی سرزمین و جایگاه آن در برنامه ریزی توسعه فرهنگی

  • عملکرد شورایعالی انقلاب فرهنگی در رفع آسیبهای اجتماعی

  • آرمانی جلوه دادن سند تحول بنیادین ظلم است