گفت‌وگوی فرهنگی شنبه تا چهارشنبه از ساعت 20:00 به مدت 60 دقیقه

رادیو گفت و گو

گفت و گوي فرهنگي

تشكری در مصاحبه با رادیو گفت‌وگو: حتی غم در رمان ایرانی شادی‌آور است

نویسنده و منتقد ادبی عنوان کرد: شادی رگه اصلی رمان و داستان ایرانی است ، اما پس از دوری از رمان نویسی این رگه را از دست داده ایم.

1400/01/16
|
11:41
|

سعید تشکری، نویسنده و منتقد در برنامه «گفتگوی فرهنگی» رادیو گفت‌وگو پیرامون شادی در جهان داستانی توضیح داد: در دهه های چهل و پنجاه ما ادبیات ادراک داشتیم مانند جلال آل احمد و بانو سیمین دانشور. این ها کل ادبیاتشان مبتنی بر طنز خفیف اعتراضی بود. در آخرین اثر سیمین دانشو رگه شادی یعنی رگه ایرانی و آن چیزی که از فردوسی و مولانا وام می گیرد به عنوان مثل های داستانی شکل می گیرد.

وی دلیل از بین رفتن این رگه های شادی از ادبیات را ترجمه های داستان های خارجی و دوری از رمان نویسی عنوان کرد و گفت: علت اینکه این رگه شادی ازبین رفت ترجمه بود. روح ترجمه های روشنفکری مردم را از ادبیات خارج کرد. حتی غم ها در رمان ایرانی شادی آور است.

وی در ادامه از موفقیت آثار هوشنگ مرادی کرمانی نام برد و گفت: مرادی کرمانی در آثارش چون روح ایرانی را با همه شادی ها را منعکس می کند موفق است یا نادر ابراهیمی در آثارش غم و اندوه است اما به شدت شادی آور است.

این نویسنده تصریح کرد: سبک جلال و دانشور می توانست ادامه پیدا کند. همچنان که هوشنگ کرمانی ادامه پیدا می کند ما در این مکتب باقی مانده ایم.

تشکری گفت: تلخ اندیشه ترین شاعر زمانه ما نیما است. اما همین نیما داستان شیرینی دارد به نام «آهو و پرنده ها»، همین شاعر تلخ اندیش «ارابه و غول جادو» را دارد. همین نیمایی که تلخ اندیش است چون می داند که زمانه به شادی نیاز دارد، شادی را در آثارش آورده است.

وی تصریح کرد: ما مشکل بزرگی داریم که وقتی راجع به ادبیات حرف می زنیم. درباره نویسندگان صحبت نمی کنیم، بلکه درباره کارکرد ادبیات در جامعه حرف می زنیم.

دسترسی سریع
گفت و گوی فرهنگی