صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

جمعه ها از ساعت 8:00 به مدت 55 دقیقه

دکتر آقائی نیا در مصاحبه با رادیو گفت و گو به التهابات و تحولات سیاسی و اجتماعی دانشگاه تهران در سال های اول انقلاب اشاره کرد و به تشریح وضعیت سیاسی دانشکده حقوق در آن سالها پرداخت.

برنامه "ملاقات" رادیو گفت و گو این بار به دیدار دکتر حسین آقائی نیا حقوقدان برجسته کشورمان، پژوهشگر، نویسنده، استاد دانشگاه و دارای کوله باری از تجربه آموزش، پژوهش و آشتی دهنده حقوق با بسیاری از مولفه های نامأنوس رفته و به گفتگو با وی پرداخته که در ادامه می خوانید:

حسین آقائی نیا در سوم آبان ماه سال 1323 در شهر اصفهان چشم به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را در این شهر گذارند. پس از دریافت دیپلم در کنکور پزشکی اصفهان شرکت کرد و به دلایلی از این رشته انصراف داد و به سراغ دانشگاه پلیس رفت و از سال 1342 تا 1345 دانشجوی این دانشگاه بود.

ملاقات: از خانواده خود و زندگی تان در گذشته بفرمایید.

آقائی نیا: بنده فرزند دوم خانواده ای متوسط از نظر اقتصادی متولد شدم. پدرم یک کار کارمندی کارگری داشت. در دوره سیکل اول دبیرستان فعالیت های ورزشی زیادی داشتم. در همان سال به باشگاه دسته دو شاهین رفتم تا اینکه بعد از دیپلم فعالیت های ورزشی ام در اصفهان خاتمه یافت و به تهران و دانشگاه پلیس آمدم.

ملاقات: چه خاطراتی از فعالیت های ورزشی تان دارید؟

آقائی نیا: تا پایان دوران دبیرستان که فوتبال بازی می کردم صدمه و حادثه خاصی برایم رخ نداد. دوره دیپلم که تمام شد به تهران آمدم. در حقیقت نقطه عطف زندگیم در تهران بود.

ملاقات: از معلمان تأثیرگذار بر زندگیتان در دوران نوجوانی بفرمایید.

آقائی نیا: بر خود لازم می دانم که مراتب سپاس و احترام خود را به معلمان دوره دبستان تقدیم کنم. یادم هست در این دوره مدیری به نام آقای ربّانی داشتیم که همه وجود خود را در خدمت آموزش به بچه ها و تعلیم و تربیت صرف می کرد. در سیکل اول دبیرستان هم با شخصیت ها و معلمان بسیار خوبی از جمله معلم زبان آقای مویدی آشنا شدم که هنوز تحت تاثیر صداقت و شرافت معلمی این انسان هستم که با چه زحمت و علاقه ای سعی می کرد هر آنچه که می داند را به ما تعلیم دهد. در سیکل دوم دبیرستان نیز مدیر مدرسه مان، شخصیتی با وجدان کاری بالا و بی بدیل بود و یادم هست ساعت هفت صبح جلوی درب مدرسه می ایستاد و ساعت هشت هیچ کس حتی معلمان را هم راه نمی داد. وقتی به دانشگاه وارد شدم انعکاس شخصیت ها و خصوصیات معلمان و مدیران مدرسه را در خود دیدم و به همین خاطر و به رسم ادب نهایت قدردانی را از این عزیزان دارم.
البته بر خود واجب می دانم از پدر و مادرم که در آن مقطع زمانی یعنی سال 1323 که هیچ وسیله الکتریکی و گازی وجود نداشت و لباس ها را با شکستن یخ های حوض شستشو می کردند و زحمات زیادی برای ما می کشیدند تشکر کنم، هرچند که این تشکر جوابگوی زحمات آنها نیست.

ملاقات: دوران دیپلم و دانشگاه را چگونه گذراندید؟

آقائی نیا: وقتی به دانشگاه پلیس رفتم از ابتدا رضایتی به کار نداشتم و تحت الزام و اجبارهایی رفتم و بعد از گذشت سه سال که ستوان دوم شدم احساس کردم به نقطه ای که می خواستم نرسیدم. به همین دلیل در کلاس کنکور رشته ادبی شرکت کردم و سال 1347 در دانشکده حقوق دانشکده تهران پذیرفته شدم. البته در عین حال، افسر پلیس، عضو تیم فوتبال پاس و تیم دانشگاه بودم و سرپرستی دانشکده حقوق را نیز بر عهده داشتم. در آن زمان من هیچ وسیله نقلیه ای نداشتم و در خانه اجاره ای زندگی می کردم و این کارها را همزمان با هم انجام می دادم. سال 1351 در کنکور ارشد حقوق جزا و جرم شناسی قبول شدم اما تصمیم گرفتم بر همه مشکلات غلبه کنم و به همه جوانان توصیه می کنم هیچ وقت تسلیم نشوند و مطمئن باشند که می توانند.
پایان نامه کارشناسی ارشد را با دکتر آزمایش گذراندم و بیشترین تأثیرپذیری بنده در دوران دانشگاهی از ایشان بود. دکتر آزمایش بسیار متواضع بود و همواره خود را موظف به ارتقای آموزش دانشجویان می دانست. بعد از دریافت مدرک فوق لیسانس بلافاصله در مقطع دکتری قبول شدم. همزمان شروع به تدریس نیز کردم. به مدرسه عالی ورزش رفتم و رشته حقوق ورزش در ایران را پیشنهاد کردم.

ملاقات: از التهابات و تحولات دانشگاه ها در سال های اول انقلاب و گرایشات سیاسی خود بفرمایید.

آقائی نیا: از همان سال 1347 دانشکده حقوق و فنی دانشگاه تهران به طور دائم دچار التهابات و تظاهرات به اشکال مختلف و تلاطمات سیاسی بودند. اساساً هیچ وقت گرایشات سیاسی نداشتم و یک نظامی بودم و تمام هم و غمّ بنده انجام فعالیت های علمی بود.

ملاقات: منشأ نشاط شما در این سن یعنی 74 سالگی کجاست؟

آقائی نیا: از دوران طفولیت تا به امروز هرگز ورزش را ترک نکردم الان هم در سن 74 سالگی حداقل چهار روز در هفته ورزش می کنم. دو روز به استخر و دو روز هم به باشگاه بدنسازی می روم. ورزش پایه اصلی سلامت روح و روان و جسمی من برای ادامه زندگی است. به جوانان توصیه می کنم که ورزش را جزو بخش های لاینفک زندگی خود قرار دهند تا سلامت باشند.

ملاقات: به عنوان یک جرم شناس وضعیت آسیب های اجتماعی کشور را چگونه ارزیابی می کنید؟

آقائی نیا: متاسفانه به دلیل پیشرفت ابعاد منفی تکنولوژی، جوانان ما در معرض آسیب های بسیار بزرگی قرار دارند. امروز بچه ها با یک موبایل با همه دنیا در ارتباطند و این طیف سنی اهداف دشمنان کشور ما هستند و برنامه ریزی می کنند تا اینها را به راههای خلاف اخلاق و اصول منحرف کنند و ما باید نوجوانان و جوانان مان را جذب تعالیم و آموزه های دینی کنیم. به مسئولان کشور توصیه می کنم واقع بین باشند تا طیف بسیار وسیعی از جوانان برومندمان در راستای سرافرازی کشور همسو و همراه شوند.

مرتبط با این خبر

  • شب یلدا، مصداق بارز انسجام روابط عاطفی در ایران است

  • نبود نظام منسجم بین بازار کار و نظام آموزش عالی ایران

  • دلیل عدم استقبال از برخی واژه های پیشنهادی فرهنگستان

  • فسادهای مالی در کشور روحیه و آرمان جوانان را نابوده کرده است

  • تأثیر ویژه رفتار متخصص بیهوشی بر کاهش اضطراب بیمار

  • گذری بر فضای سیاسی و ملتهب ایران در دهه 40

  • عمرم را برای به صحنه کشیدن عاشورا صرف کردم

  • نقش موثر حقوقدانان اخلاق مدار در سازندگی روابط اجتماعی

  • شرح حال دکتر فرهنگ ارشاد پژوهشگر حوزه جامعه شناسی در ملاقات

  • افزایش آگاهی و بلوغ اجتماعی؛ راهکار ایمنی از آسیبهای فضای سایبری