صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

دوشنبه ها از ساعت 11:00 به مدت 60 دقیقه

برنامه " ترنج " رادیو گفت و گو با موضوع ( غنی سازی اوقات فراغت ) با حضور دکتر پیرخائفی ، روانشناس بالینی و عضو هیات علمی دانشگاه و دکتر کبیری فر ، استاد دانشگاه و کارشناس مدیریت فرهنگی روانه آنتن شد.

ترنج : چه تعریفی در خصوص اوقات فراغت وجود دارد ؟

دکتر کبیری فرد : مهمترین شاخص فراغت ایجاد آسودگی و احساس شادی در اوقات فراغت است و این موضوع به معنای بطالت گذراندن این ایام نیست و از طرفی برنامه ریزی نباید به گونه ای باشد که سبب فشار و صلب آسودگی برای فرزندان باشد.

مدیریت اوقات فراغت بسیار مهم است که باید به جنبه های مختلف آن بپردازیم.

اشتیاق و علاقه به کارهایی که در این روزها انجام می شود موضوع بسیار مهمی است.به این معنا که اگر در ایام فراغت کاری انجام دهیم که از آن لذت نبریم ، نمی توان نام فراغت را بر آن گذاشت.

برخی اوقات خانواده ها در زمان فراغت از روی خیرخواهی کلاس ها و فعالیت هایی که خودشان به آن علاقه دارند به فرزندان خود تحمیل می کنند که موضوع خطرناکی است.

از نظر روانشناسی اوقات فراغت چه جایگاهی دارد و چرا اهمیت دارد ؟

دکتر پیر خائفی : اوقات فراغت در مقابل کار کردن قرار دارد.کار کردن معمولا برای برطرف کردن نیاز دیگران صورت می گیرد اما در اوقات فراغت فرصتی پیدا می کنیم که برای خودمان وقت بگذاریم و در واقع نوعی احترام گذاشتن به خود است.

این وقت گذاشتن برای رفع نیاز های خودمان است که می تواند شامل سرگرمی ، مطالعه و ورزش باشد و همین احترام با ایجاد یک توانمندی سبب ارتقای شخصیت فردی خواهد شد .

ترنج : چگونه فرزند خود را مجاب کنیم که از فضای مجازی فارغ شود و برای اوقات فراغت در کلاس های تقویتی و سرگرمی شرکت کند؟

کبیری : یکی از دلایلی که سبب می شود کودکان و حتی خردسالان به سمت فضای مجازی سوق پیدا کنند این است که فضای مفرح تر در دنیای واقعی پیدا نمی کنند یعنی ما نمی توانیم فرزند خود را وادار کنیم مانند ما فکر و عمل کند.

باید دید آیا ما توانسته ایم پایگاهی برای تخلیه هیجانی و نشاط لازم در محیط خانواده ، دوستان و اقوام تامین کنیم.

نیاز به تفریح یک موضوع کاملا طبیعی است و اگر فرزند ما نتواند این نیاز را در واقعیت برطرف نماید به سراغ فضای مجازی می رود.

شکاف بین نسلی افزایش یافته است و پدر و مادرها گاهی شرایط موجود درک نمی کنند و همواره در حال مقایسه هستند.والدین باید خود را به روز کنند تا بتوانند شرایط زمانی فرزند خود را درک کنند و با برقراری ارتباط موثر سبب همراهی مشتاقانه فرزند خود شوند.بنابراین با استدلال نمی توانیم آن ها رد مجاب به شرکت در کلاس های مختلف کنیم و تنها شکاف موجود را بیشتر می کنیم.

یکی از ارکان تعلیم تربیت غیر رسمی ، اوقات فراغت است و براساس تحقیقات انجام شده برای تغییر رفتار بسیار کارسازتر از آموزش رسمی است. کارکرد این نوع تعلیم در تغییر و پرورش الگوهای رفتاری بسیار بیشتر از مدارس است.

پیرخائفی : اوقات فراغت باید تناسب و چارچوبی داشته باشد و باید یاد بگیریم برای خودمان وقت بگذاریم و برنامه ریزی کنیم که بستر اولیه آن خانواده است و پس از آن در بسترهای آموزشی دیگر کامل می شود.

سه نکته برای اوقات فراغت در خانواده باید لحاظ شود.در درجه اول والدین باید تعامل خوبی با فرزندان برقرار کنند و درباره اوقات فراغت با آنها صحبت کنند و برای آن ها برنامه ریزی کنیم و در مرحله آخر برای آنها وقت بگذاریم.

به مرور زمان این شیوه در خانواده نهادینه می شود و یک چارچوب مشخص پیدا می کند.به عبارت دیگر اگر در خانواده برنامه ریزی وجود نداشته باشد هریک از اعضا بر اساس احساس لحظه ای خود برای زمان مورد نظر تصمیم گیری می کند که در بلند مدت سودی نداشته باشد.

مرتبط با این خبر

  • مبنای شروع حق کسب و پیشه از کجاست؟

  • کارمندان دولتی و غیر دولتی در پرداخت مالیات برابرند

  • تولید انبوه و پرسود بدون داشتن کارخانه را بیاموزید

  • چگونه در برابر مشکلات تاب آوری خود را افزایش دهیم

  • از شبکه های اجتماعی برای بازاریابی غافل نشوید

  • عواقب عدم ثبت سند خودرو در دفتر اسناد رسمی

  • تاثیر بسته بندی نامطلوب بر بازار جهانی محصولات ایرانی

  • در فضای مجازی نمی توانید فرزند واقعی تربیت کنید

  • اشتغال کم ریسک و زود بازده

  • دورهمی های تلگرامی ؛ خوب یا بد؟