سوفیا سه شنبه ها از ساعت 22:00 به مدت 120 دقیقه

پژوهشگر حوزه تربیت و تعلیم اسلامی: خداباوری باید از دوران کودکی شروع شود

رحیمی، خداگرایی را یک هدف تربیتی و آموزشی عنوان کرد و گفت: خداباوری را باید از کودکی شروع کرد تا جایی که در قالب برنامه درسی قرار گیرد.

1399/12/13
|
11:54
|

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی رادیو گفت‌وگو، دکتر علیرضا رحیمی، پژوهشگر و نویسنده در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی، با برنامه «سوفیا» با موضوع خداباوری و ارتباط آن با تعلیم و تربیت و فلسفه در دوران کودکی مصاحبه کرد.

رحیمی تعلیم و تربیت را هم متوجه یادگیرنده و هم یاد دهنده دانست و گفت: هدف یاد دهنده پیاده سازی آن چیزی است که انتظارش را دارد و این اقدام باید هدفمند و همراه با اندیشه باشد.

او خداگرایی را یک هدف تربیتی و آموزشی عنوان کرد و افزود: خداباوری را باید از کودکی شروع کرد تا جایی که در قالب برنامه درسی قرار گیرد و نقش مربیان در آن پر رنگ شود.
رحیمی خدا باور شدن یا نشدن را در نتیجه ی نگاه انسان به این موضوع دانست و تصریح کرد: در تعبیرهای قرآنی سه ویژگی عمده شامل فهم محیط پیرامون، پیدا کردن قوه قضاوت صحیح و توانایی تصمیم گیری برای زندگی وجود دارد که از آن به عنوان بصیرت یاد می شود؛ این سه ویژگی آرمانهای تربیت عقلانی بصیرت گرا هستند.

این نویسنده، جستجو و گفتگو را به عنوان دو مسیر اساسی تعلیم و تربیت معرفی و اظهارکرد: اگر به بچه ها امکان تفکر و ارتباط گیری با امور معنا را دهیم معنادارترین رمز هستی برایشان مورد سؤال قرار می گیرد و خودبه خود در مسیر زندگی با خدا آشنا می شوند.

پژوهشگر حوزه تعلیم و تربیت اسلامی، مسیر تربیت را گام به گام عنوان کرد و اظهار کرد: مربیان ابتدا باید اصالت سوال کودکان را بررسی کنند و سپس توانایی پاسخ به سوالات را داشته باشند اما در این حوزه کمکی به آنها حتی در دانشگاه صورت نگرفته است.

وی با اشاره به حدیث پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) مبنی بر اینکه «دانش با سوال به دست می آید» تصریح کرد: دانش انتقال دادنی نیست و باید در ذهن کودکان سؤال ایجاد شود که بر این اساس نظام آموزش و پرورش اصلاً اسلامی نیست.

در پایان این برنامه رادیویی، غلامحسین جوادپور، عضو هیئت علمی پژوهشگاه فلسفه و حکمت اسلامی در این باره توضیح داد: فلسفه رویکردهای زیادی دارد که یکی از آنها طبیعت گرایی است.

وی افزود: برخی فیلسوفان اعتفاد دارند خداباوری و خداناباوری در فلسفه طبیعت گرایی، عقل گرایی و منطق نمی گنجد و به همین دلیل هم انسان ها طبیعتاً خداگرا هستند و باور به خدا نیاز به دلیل ندارد بلکه به جنبه های شهودی و شناختی انسان ها با خداباوری اشاره دارند.

دسترسی سریع
سوفیا