صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

جمعه ها از ساعت 22:00 به مدت 120 دقیقه

مدیرعامل خانه موسیقی ایران با اشاره به هنر متعالی بزرگان موسیقی ایرانی اظهار کرد: هنر برای این اساتید عبادت و روشی برای رسیدن به کمال و مطلوب بود.

حمیدرضا نوربخش با حضور در برنامه "ماه ترین ماه" رادیو گفت وگو آواز سنتی را دارای دو وجه ذاتی و اکتسابی دانست و افزود: «ذوق در حوزه ذات جای می گیرد و خواننده باید به عنوان یک گوهر مادرزاد دارنده ی شرایطی ویژه باشد؛ لذا هر کس نمی تواند وارد مقوله آواز گردد.»

وی شعر و ادبیات را از اجزای لاینفک آواز عنوان کرد و گفت: «بسیاری نظرات انتقادی در خصوص صداسازی که از اشتباه نشأت گرفته ناشی از این واژه است لذا صداسازی بدین معنا نیست که حتما صدایی برای خواننده ساخته می شود.»

نوربخش در پاسخ به این انتقادات گفت: «سال ها در حوزه آموزش آواز نسبت به تمرین تاکید شده است؛ اما اگر نحوه تمرین کردن تبیین نشود، افراد را دچار سردرگمی می کند.»

این استاد آواز یادآور شد: «از قدیم به خوانندگان نوپا گفته می شد باید در مناطق فراخ نظیر کوه فریاد بزند تا به صدا و حنجره ای باز دست یابند. در گذشته شاید آناتومی حنجره را نمی شناختند و تصور میشد با فریاد زدن حائل و پرده ای از روی حنجره برداشته می شود ولی این تلقی ها اشتباه بود و بسیاری خوانندگان صدای خود را به همین شیوه از دست داده اند.»

نوربخش ادامه داد: «خوانندگان در محدوده بم دچار مشکل هستند و طبیعتا تمایل به خوانندگی در اوج در میان خوانندگان امروز بیشتر است چراکه صدا در این سطح بیشتر اقناع و ارضا می شود.»
وی معنای کلی صدا سازی برای خواننده را اینگونه تشریح کرد: «خوانده بایستی از همه نقاط صدای خود بهره گیرد و تصور نمی کنم هیچ کس با این شیوه مخالف باشد.»

نوربخش ادامه داد: «خواننده باید برای استفاده بهینه از حنجره خود تمرین و ممارست کند و چنین مطرح نمی شود که صدای افراد به شکلی خاص بدل شود.»

وی در عین حال گفت: «تحریر اما دارای مکانیزمی خاص است که تغییر نمی کند و لذا حجم درست صدا در مناطق میانی و اوج در فرصتی چند ماهه به عنوان پیش نیاز برای هنرجویان تدریس می شود تا با خواندن ردیف ها، رنگ و لعابی خاص داشته باشد.»

نوربخش لزوم نظارت بر تمرین های خوانندگی را مورد تایید قرار داد و گفت: «اینجاست که می توان آینده ی صدای یک خواننده را تضمین کرد.»

مدیرعامل خانه موسیقی در ادامه این مصاحبه رادیویی در شبکه گفت وگو زنده یاد جلال تاج اصفهانی را یکی از استوانه های آواز ایرانی نامید و افزود: «پدرم به شدت تحت تاثیر استاد تاج بودند؛ با ایشان معاشرت داشتند و از اینرو از کودکی آواز را با شیوه این استاد بزرگ موسیقی آوازی شنیده بودم.»

نوربخش یادآور شد: «در کودکی ایشان را همچون یک پدر بزرگ معنوی و تاثیر گذار می دیدم؛ مورد تشویق ایشان بودم و طبیعتا این تاثیر فزون تر می شد و هنوز هم هرگاه صدای ایشان را می شنوم بسیار تحت تاثیر قرار می گیرم.»

وی با اشاره به اینکه مردم شیوه استاد تاج اصفهانی را بیشتر در زمان میانسالی ایشان می شناسند، یادآور شد: «دوره جوانی تحت تاثیر استاد سیدرحیم بودند و دوره میانسالی و دوره آغاز به کار رادیو و تلویزیون زمان پیری و سالمندی این استاد فقید موسیقی را رقم زد.»

نوربخش ادامه داد :«شاگردان ایشان امروز گنجینه های فرهنگی ما هستند و امیدواریم جوانان قدر این عزیزان را بدانند و از دانسته های ایشان استفاده کنند.»

این استاد آواز در بخشی دیگر از این میزگرد ادبی و هنری در رادیو گفت وگو به هستی شناسی موسیقی پرداخت و گفت: «نگاه افراد پیشکسوت به انسان، هستی و هنر خاص بود؛ این افراد خودساخته و فاقد هرگونه هوای نفس بودند و هنر را ابزاری برای تعالی قرار داده بودند.»

نوربخش خاطرنشان ساخت: «هنر برای این اساتید عبادت و روشی برای رسیدن به کمال مطلوب بود.»

وی افزود: «یک خواننده حتی با چند خط شعر باید تمام ظرایف و توان و تجربیات خود را نمایان می ساخت و اهمیت خوانندگان در اواخر قاجار در همین مسئله استوار است.»

نوربخش اضافه کرد: «در صفحات بر جای مانده از خوانندگان و هنرمندان بزرگ، کمتر از 10 دقیقه باید تمامی هنر خواننده نمایان می شد؛ لذا حال و تجربه و هنر هنرمند باید نمود می یافت و استادی و حلاوت و ظرافت و زیبایی در این آوازها در کنار تلفیق و انتخاب شعر در قالب مناسب خوانی ضبط می شد و اهمیت در این بود که حتی روی صدای خواننده ادیت –تصحیح موسیقی- صورت نمی گرفت.»

وی بم خوانی آواز را همزمان با شکل گیری رادیو در کشور دانست و افزود: «قبل از آن نشان دادن این وجه زیبا شناختی موسیقی وجود نداشت.»

مرتبط با این خبر