صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

از ساعت به مدت

حجت الاسلام احمد صادقی علویجه گفت: مردم به امام حسن عسگری (ع) ایرادهای بسیار زیادی را می گرفتند و دستگاه حکومت نیز به نوعی کمک می کردند به کسانی که مخالف مکتب اهل بیت علیهم السلام بودند.

برنامه «حیات طیبه» رادیو گفت و گو با موضوع بیان مختصری از زندگی اجتماعی و سیاسی حضرت امام حسن عسگری (ع) و با حضور حجت الاسلام احمد صادقی علویجه کارشناس مذهبی به روی آنتن رفت.

حجت الاسلام احمد صادقی علویجه در آغاز با اشاره به امام حسن عسگری (ع) گفت: امام یازدهم در سال 232 هجری قمری در مدینه متولد شدند و طول عمر ایشان 28 سال بوده است و در سال 260 هجری قمری در روز هشتم ربیع الاول به شهادت رسیدند.

وی با بیان اینکه امام حسن عسگری (ع) حدودا 6 سال امامت داشتند، در عین حال گفت: دوران امامت ایشان یک دوران فوق العاده خاصی است. ایشان فرمودند «به امامت هیچ امامی مثل من شک نشد» در زمان ایشان تقریبا همه کسانی که پیرو مکتب اهل بیت (ع) بودند به نوعی به امامت ایشان شک کردند و تردید داشتند.

کارشناس مذهبی افزود: مردم به امام حسن عسگری (ع) ایرادهای بسیار زیادی را می گرفتند و دستگاه حکومت نیز به نوعی کمک می کردند به کسانی که مخالف مکتب اهل بیت علیهم السلام بودند. ارتباط امام با مردم بسیار کم بود و به نوعی در غیبت با مردم به سر می بردند.

وی در خصوص لقب عسگری امام یازدهم بیان کرد: امام در محدودیت هایی به سر می بردند و نمی توانستند خیلی راحت با مردم صحبت کنند و مردم با ایشان دیدار داشته باشند. ایشان مدتی از عمرشان را در زندان به سر می بردند. اکثر عمرشان را تحت نظر بودند. امام در محیطی زندگی می کردند که کاملا بر ایشان اشراف داشتند که چه کسانی با ایشان رفت و آمد دارند و چه کسی وارد خانه ایشان شد و حتی در درون خانه ایشان جاسوس وجود داشت.

حجت الاسلام صادقی علویجه در ادامه به دلایل دیگر شک و تردید نسبت به امامت امام حسن عسگری (ع) اشاره و عنوان کرد: از طرفی افراد مختلف به خاطر منافع مادی، شهرت طلبی و یا تطمیعی که از جانب حکومت می شدند، سعی می کردند به امام حسن عسگری (ع) ایراد بگیرند. مثلا از نوع لباس پوشیدن ایشان ایراد می گرفتند، ایشان سعی می کردند به وسیله وکلا و نمایندگانشان با مردم ارتباط داشته باشند و مردم به وکلا ایراد می گرفتند و حتی سعی می کردند وکلای ایشان را در جامعه بدنام کنند و آن ها را به دنیا خواهی و شهرت طلبی و پول پرستی نسبت می دادند و همه این ها سبب می شد اعتماد مردم نسبت به مسئله امامت از بین برود.

وی اظهار کرد: بخش دیگری از ایراداتی که مردم متوجه امام حسن عسگری (ع) می کردند این بود که اگر امام تصمیمی می گرفتند، فرمایشی و یا دستوری داشتند، بر آن تصمیمات هم ایراد می گرفتند.

کارشناس مذهبی با بیان اینکه دوران امامت امام حسن عسگری (ع) همزمان با سه خلیفه عباسی ملعون بوده است، گفت: معتز عباسی اولین خلیفه است. این فرد تصمیم گرفت امام حسن عسگری (ع) را به شهادت برساند اما موفق نشد. در واقع تصمیم داشت اما برایش امکانش فراهم نشد به تعبیری می توان گفت اذن الهی بر این بود تا این اتفاق نیفتد وگرنه آن ها همه کارهایشان را انجام دادند.

وی افزود: دومین خلیفه ملعون دیگر که امام را تحت فشار قرار داد مهتدی بود و سومین خلیفه عباسی معتمد بود که امام حسن عسگری (ع) در نهایت به زهر کینه به شهادت رسید.

حجت الاسلام صادقی علویجه یادآور شد: یکی از خلفای عباسی به نزد زندانبان امام حسن عسگری (ع) رفت و به او گفت مبادا بر او سهل بگیری بدترین زندانبان های خودت را انتخاب کن و بر او سخت بگیر. اما زندانبان گفت من درمانده شدم. من دو نفر از بدترین، شرورترین و پست ترین انسان هایی که می شناختم انتخاب کردم تا زندانبان امام حسن عسگری (ع) شوند. اما اکنون کار به جایی رسیده که اینها خودشان اهل نماز و روزه شدند و در زهد و تقوی سرآمد شدند.

وی ادامه داد: خلیفه دستور داد تا این دو نفر نزدش بروند. خلیفه این دو نفر را تهدید کرد و گفت از جانتان نمی ترسید چرا از دستورات ما اطاعت نمی کنید و بر امام حسن عسگری (ع) سخت نمی گیرید. این دو نفر گفتند چطور ممکن است به کسی سخت بگیریم که شب ها را تا به صبح تهجد می کند و اهل نماز و مناجات با پروردگار عالم است و روزها را به روزه داری می پردازد. زبانش به گزافه باز نمی شود و وقتی به ما نگاه می کند رعب و وحشت در دل ما می افتد و بدنمان می ارزد و جرات نافرمانی او را نداریم. ما نمی توانیم به او سخت بگیریم.

کارشناس مذهبی با تاکید بر اینکه امام حسن عسگری (ع) لحظه ای را برای هدایت مردم از دست نمی داد، اشاره کرد: بخشی از هدایت مردم توسط نمایندگان و وکلای ایشان بود و بخشی نیز توسط نامه هایی بود که ایشان به اقصی نقاط جهان اسلام در آن زمان یا در قالب جواب نامه و یا مستقیما به مردم نامه هایی را می دادند، مردم را هدایت و ارشاد می کردند.

وی به ذکر نمونه ای از انحرافات و تلاش امام حسن عسگری (ع) برای رفع آن اشاره کرد و گفت: اسحاق کندی اهل بغداد بود این فرد تمام تلاش خودش را کرد تا کتابی را با عنوان «تعرضات قرآنی» بنویسد و اثبات کند در قرآن این آیه وجود دارد و در جای دیگر از قرآن آیه دیگری بر خلاف با آیه قبل وجود دارد. یکی از شاگران کندی بر حسب اتفاق با امام دیداری می کنند. امام به این فرد می گوید «آیا در میان شماها کسی نیست تا بخواهد جلوی این مرد را بگیرد چون حفاظت از قرآن کریم وظیفه همه مسلمان ها است.» این فرد گفت ما چطور می توانیم جواب کندی را بدهیم؟ امام فرمودند «اگر من به تو یاد بدهمم همان کار را انجام می دهی؟» این فرد قبول کرد.

حجت الاسلام صادقی علویجه افزود: امام فرمودند «برو به استادت نزدیک شو. به او خدمت کن اما وقتی دیدی با تو مانوس شد از او این سوال را بپرس که آیا امکان دارد خداوند معنایی را در آیاتش اراده کرده باشد که دیگران معنای دیگری را بفهمند؟ او قطعا به تو جواب خواهد داد بله. سپس به او بگو آیا ممکن است برداشت های شما از قرآن چیزی باشد که خداوند آن معنا را اراده نکرده باشد؟ او جواب مثبت خواهد داد. آن وقت به او بگو پس چگونه ممکن است آیات قرآن را تفسیر به خودتان کنید اما به خدا نسبت دهید.»

وی ادامه داد: این فرد همین کار را انجام داد و نتیجه این شد که اسحاق کندی بلند شد و تمام نوشته هایش را آتش زد و پیرو مکتب امام حسن عسگری (ع) شد. چون به شاگردش گفت تو اهل این حرف ها نیستی. شاگرد در نهایت گفت که این بیانات را امام حسن عسگری (ع) فرموده اند.

کارشناس مذهبی در رابطه با نحوه شهادت امام حسن عسگری (ع) اظهار کرد: در تاریخ که می نگریم می بینیم دشمنان مکتب اهل بیت (ع) تلاش کرده اند تا نحوه شهادت اهل بیت (ع) را در خفا انجام دهند و کسی از این مطلب مطلع نشود. امام حسن عسگری (ع) نیز از این قاعده مستثنی نیستند. روایات زیادی از پیامبر (ص) و امامان معصوم داریم که فرمودند که «ما اهل بیت (ع) یا با شمشیر کشته می شویم یا با زهر.»
وی متذکر شد: شاید در زمان خود اهل بیت (ع) این اتفاق اینگونه نیفتاد و دشمنان توانستند با حیله گری و مکر خودشان طوری امام را به شهادت برسانند که کسی از این شهات مطلع نشود. امام حسن عسگری (ع) نیز همین گونه بود اما چند تا نشانه وجود داشت تا همه بفهمند ایشان به شهادت رسید. امام حسن عسگری (ع) در صحت کامل جسمانی به سر می بردند، جوان بودن و قدرت جسمانی داشتند. اما به یکباره می بینیم ظرف چند روز حال ایشان آنقدر دگرگون می شود که منجر به شهادت ایشان می شود.

حجت الاسلام صادقی علویجه افزود: کسانی در محضر امام حضور داشتند نقل کردند وخامت حال ایشان به گونه ای بود که معلوم بود یک سمی به ایشان خورانده بودند که این سم باعث شده بود تا ایشان به شهادت برسند. حتی کسانی این را نقل کردند که پیرو مکتب اهل بیت (ع) و امام حسن عسگری (ع) نبودند. خودشان نقل می کنند که به ما گفتند بروید بین مردم و بگویید امام مرده است در حالیکه ما می دانستیم به ایشان زهر خوراندند.

کارشناس مذهبی با اشاره به اینکه دشمنان بعد از شهادت امام حسن عسگری (ع) به دنبال فرزند بزرگوار ایشان بودند تا وی را به قتل برسانند، گفت: وقتی امام حسن عسگری (ع) بر اثر زهری که دشمن بر ایشان خوراند، بستری شدند. در لحظات آخر تعدادی از حکومتی ها حاضر شدند تا ببینند شرایط و اوضاع و احوال چگونه است چون دشمن به دنبال پیدا کردن فرزند امام حسن عسگری (ع) بودند. البته باید گفت امام در دوران امامت شان دو کار بسیار مهم انجام داده بودند اول اینکه امام زمان (عج) را معرفی کردند و ایشان را به کسانی که لازم بود نشان دادند و اقدام دوم ایشان این بود که از جان امام زمان (عج) حفاظت کردند.

وی افزود: چون دشمنان تصمیم داشتند به هر قیمتی شده فرزند ایشان را به عنوان منجی عالم بشریت پیدا کنند و به شهادت برسانند. 5 سال امام زمان (عج) در خانه امام حسن عسگری (ع) زندگی کرد و در دوران امامت پدرشان به سر بردند و امام حسن عسگری (ع) از ایشان حفاظت و حمایت کرد.

حجت الاسلام صادقی علویجه به لحظات آخر عمر امام حسن عسگری (ع) اشاره کرد و گفت: نقل شده به خاطر زهر تشنگی بر ایشان غلبه کرده بود، فرمودند «برایم آبی بیاورید.» همسر بزرگوارشان حضرت نرگس برایشان آب آوردند و خواستند به دهان مبارک امام حسن عسگری (ع) بریزند اما این امکان پیدا نکرد و آب جاری شد و بر دهان ایشان ریخته نشد. امام فرمودند «فرزندم تو بیا و به من آب بده.» وقتی امام زمان (عج) خواستند آب به پدر بزرگوارشان بنوشانند امام حسن عسگری (ع) خطاب به فرزندشان فرمودند «ای آقای اهل بیت من و خانه من، تو به من آب بنوشان که این لحظه، لحظه مفارقت من از توست و من دارم به سمت پروردگار عالم می روم.» اینجا بود که امام زمان (عج) به پدرشان آبی نوشاندند و آن لحظه ای بود که دیگر امام حسن عسگری (ع) به شهادت رسید.

وی در خاتمه با اظهار بر اینکه آغاز امامت امام زمان (عج) دقیقا بعد از شهادت امام حسن عسگری (ع) است، متذکر شد: اگر کسی می خواهد در مکتب اهل بیت (ع) باقی بماند باید سعی کند خودش را سرباز و یار با وفای امام زمان (عج) بداند و تلاش کند تا حوائج امام زمانش را برآورده کند.

مرتبط با این خبر

  • دوران امام عسکری ؛ مقدمه ارتباط غیر حضوری امامت و مردم