صدای پای شب دوشنبه‌ها از ساعت 22:00 به مدت 120 دقیقه

رادیو گفت و گو

صداي پاي شب

جای پای سکوت در شعر "فروغ و اخوان"

یک شاعر و منتقد ادبی در رادیو گفت‌وگو درباره کارکرد سکوت در شعر فارسی گفت: سکوت را به اشکال مختلف در شعر فروغ و سیدعلی صالحی و حتی اخوان می‌بینیم.

1400/06/23
|
11:56
|

آنژیلا عطایی در مصاحبه با برنامه "صدای پای شب" رادیو گفت‌وگو درباره ارتباط سکوت و شعر اظهار کرد: سکوت در ساختار شعر، داستان و متون ادبی راه می‌یابد و بهتر است بگوییم ابتدا چه درک و منظوری از سکوت داریم.

وی با بیان اینکه این سکوت با خاموشی متفاوت است، ادامه داد: از این سکوت به غیابی معنادار تعبیر می‌کنیم که در فلسفه و ادبیات از آن بهره‌ها برده‌اند.

عطایی افزود: اغلب زبان شناسان سکوت را به عنوان عنصری بلیغ تعریف کرده‌اند و این همان سکوتی است که از خاموشی جداست.

به تعبیر این شاعر، گفتار و سکوت در تعاملی دو سویه و معنا دار با هم همراه می‌شوند و هر آنچه در حوزه زبان شناختی از آن یاد می‌شود، دارای یک جنبه نظری و تئوری است.

در جایی هم سکوت در متن و شعر جای خود را باز می‌کند که به عنوان سکوت نوشتاری از آن تعبیر می‌شود. نوعی از سکوت نیز موجب می‌شود در داستان تعلیق داشته باشیم یا اگر بخش‌هایی از صورت‌های زبانی را حذف کنیم، بخش‌های زبان مند در داستان خواهیم داشت.

عطایی به رادیو گفت‌وگو گفت: با ایجاد این نوع سکوت‌ها داستان‌های خوش ساخت شکل می‌گیرد.

وی اضافه کرد: هر جا که شعر به ایدئولوژی نزدیک شده است، شاخصه‌ای از زمان بوده است؛ در این میان شعر به بیان پرداخته و از کارکردهای سکوت فاصله گرفته‌ایم.

ما این سکوت را به اشکال مختلف در شعر فروغ و براهنی و سیدعلی صالحی و حتی اخوان می‌بینیم. در این میان شعر شاملو به ایدئولوژی نزدیک شده است ولی در زمستان اخوان این سکوت را به خوبی احساس می‌کنیم.

عطایی با اشاره به اینکه نیما بسیار تحت تاثیر نظامی گنجوی قرار گرفته است، گفت: همان روایت‌ها و تاثیر پذیری‌های نظامی را در شعر نیما می‌بینیم.

دسترسی سریع
صدای پای شب