گفت‌وگوی فرهنگی شنبه تا چهارشنبه از ساعت 20:00 به مدت 60 دقیقه

رادیو گفت و گو

گفت و گوي فرهنگي

رحماندوست در مصاحبه با رادیو گفت‌وگو؛ داستان با ایجاد نشاط، محرکی برای امید و موفقیت است

عضو هیئت علمی دانشگاه تهران به اهمیت توجه به شادی در جهان داستان اشاره کرد و گفت: داستان می تواند با ایجاد نشاط در خواننده محرکی برای امیدآفرینی و حرکت به سوی موفقیت باشد.

1400/01/15
|
12:29
|

دکتر مجتبی رحماندوست، نویسنده و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در برنامه «گفتگوی فرهنگی» درباره سهم خوانندگان از شادی در ادبیات داستانی بیان کرد: کفه غم وغصه ممکن است در ادبیات داستانی و رمان ایرانی سنگین تر شود و این محصول ادبیات و سبک وارداتی غرب باشد این هم می تواند تاثیر گذار باشد.

وی درخصوص ضرورت شادی در ادبیات داستانی گفت: نویسنده باید به شادی باور داشته باشد، شادی سوخت نشاط و سرزندگی است. معمولا شادی را در فارسی عطف به نشاط می کنیم . نشاط اگر در درون یک انسان ایجاد شود ناممکن هارا هم ممکن می کند، پس اگر به دنبال موفقیت هستیم باید احساس نشاط را در جامعه ایجاد کرد.

بنابراین با مسئولیت بزرگ کردن کسی با شاد کردن و نشاط ایجاد کردن در یک مخاطب آن قدر سوخت زندگی با نشاط موفقیت آمیزش بالا می رود. بنابراین سوال می کنم چه ضرورتی است شادی و شادمانی در داستان های ما بیاید؟ من خودم بخواهم پاسخ بدهم باید بگویم شادی و نشاط شادمانی آدم را از ناامیدی به آن چیزی که سوخت اصلی زندگی آدم ها است یعنی امید می رساند و این امید با نشاط گره خورده است.

رحماندوست افزود: اگر داستانی می نویسیم باید حرکتی در خواننده یا اجتماع ایجاد کند. این داستان باید مقدار مشخصی از شادی به مخاطبش منتقل کند تا آن رسالت تاریخی حرکت ایجاد کردن خودش را در اثر ایجاد بکند.

این نویسنده به کتاب « مسافر» از نوشته های خود در سال 74 اشاره داشت و تصریح کرد: در کتاب «مسافر» خواننده به تغییر موضع وادار می شود ، هر کسی که خوابیده که کتاب را بخواند بلند می شود کتاب را می خواند . اگر نشسته است ایستاده کتاب را می خواند. ایستاده اگر است به حرکت در می آید اگر در حرکت سرعتش را بالا می برد. یعنی شور و نشاط تحرک آفرین استثنایی در خواننده ایجاد می کند، در یک جلسه20 سال پیش برای معاونین توانبخشی بهزیستی در سراسر کشورآنجا سطح رمان درمانی و ایجاد توانبخشی در مخاطبان بهزیستی در قالب وسیله ای به نام رمان مطرح شد . همین کتاب را آنجا سوژه قرار دادم.

وی درباره نشاط توضیح داد: نشاط به معنای لطیفه گفتن و خندیدن نیست بلکه یک مایه های درونی است از درون جوشش ایجاد کردن است که به حرکت درآوردن را به دنبال دارد که یک داستان باید بتواند این نشاط را ایجاد کند در قرآن نیز به این نشاط و شادی اشاره شده است.

وی اظهار داشت: وقتی یک واقعه عالی را به شکل گزارش هنری بگوییم، داستان می شود اگر یک ماجرایی را به شکل جاذبه دار گفتید داستان شفاهی می شود و نوشته می شود و داستان مکتوب شکل می گیرد پس مهم است در شکل گیری داستان به نشاط هم توجه کنیم.

دسترسی سریع
گفت و گوی فرهنگی