جرعه ای از ماه ماه رمضان از ساعت 19:30 به مدت 75 دقیقه

رادیو گفت و گو

جرعه اي از ماه

شرحی بر دعای ابوحمزه ثمالی؛ ماه رمضان فرصتی برای پوشیدن لباس تقواست

استاد کریملو در شرحی اجمالی بر دعای ابوحمزه ثمالی گفت: خوب است که در این ماه مبارک لباس زیبای تقوا را از خدا طلب کنیم.

1399/02/14
|
08:32
|

ویژه برنامه "جرعه ای از ماه" با موضوع شرح و تفسیر دعای " افتتاح " و "ابوحمزه ثمالی" و همچنین شیوه های مناجات خوانی در ایران قدیم با حضور حجت الاسلام حسین صدر، استاد غلامرضا کریملو از کارشناسان مذهبی و استاد مهدی امین فروغی موسیقی دان، تاریخ پژوه و استاد ادبیات روانه آنتن شد.

حجت الاسلام صدر با اشاره به فرازی از دعای " افتتاح " بیان داشت: در بخشی از این دعای زیبا می خوانیم: "حمد می کنم خدایی را که مالک ملک وجود، روان ساز تمام کشتی ها و مراکب، مسخرکننده بادها، پدیدآورنده صبح و حکمفرمای روز جزاست."

این کارشناس مذهبی با اشاره به نکاتی از این فراز ربّانی گفت: هر کسی و هر شیئی در عالم وجود در مالکیت خداست. مالکیت های ما انسانها در دنیا از نوع اعتباری است یعنی هیچ اختیاری در تکوین و سرشت و آفرینش و پیدایش و عدم آن نداریم و لذا حمد حقیقی برای خدایی است که مالکیت همه چیز در اختیار اوست.

در ادامه، استاد کریملو در تفسیری کوتاه از دعای "ابوحمزه ثمالی" گفت: امام سجاد (علیه السلام) در فرازی از این دعا می فرمایند: "خدایا من همان عریان و برهنه ای هستم که تو او را پوشاندی."

وی با اشاره به نکته ای قابل توجه در این فراز بیان کرد: پوشاندن می تواند جنبه ظاهری و جنبه باطنی داشته باشد؛ منظور هم می تواند لباسی باشد که جسم را می پوشاند و هم لباسی که روح را می پوشاند.

این کارشناس مذهبی به اشاره به آیه 26 و 27 از سوره مبارکه " اعراف " گفت: خداوند در این آیه می فرماید: " لباس تقوا بهترین لباس برای انسانهاست و ای فرزندان آدم مبادا شیطان شما را فریب دهد و این لباس را از تن شما بیرون بیاورد."

استاد کریملو با اشاره به حدیثی از امیرالمومنین (علیه السلام) در این باره گفت: حضرت فرمودند: "عریان واقعی کسی است که لباس تقوا به تن ندارد." خوب است که در این ماه مبارک لباس زیبای تقوا را از خدا طلب و برای دست یافتن به آن تلاش کنیم.

در پایان این ویژه برنامه نیز، امین فروغی حضور ذاکران و مرشدان در مقابل حجره بازاری ها را به عنوان یکی از شیوه های مناجات خوانی در تهران قدیم معرفی کرد.

استاد ادبیات در توضیح این شیوه مناجات خوانی اظهار داشت: در گذشته و ایام خاص مانند جشن های دینی و به ویژه ایام ماه مبارک رمضان رسم بر این بود که برخی کسبه بازار از مرشد یا ذاکران دعوت می کردند تا دقایقی جلوی حجره آنها اشعاری برای رهگذران و مشتریان بخوانند.

وی ادامه داد: برخی کاسبان این مراسم را در نیمه ماه مبارک رمضان مصادف با ولادت امام حسن مجتبی (علیه السلام) برگزار می کردند و برخی هم برای مشکل گشایی در امور خود این کار را انجام می دادند.

این تاریخ پژوه خاطرنشان کرد: ابتدا یکی از بازاری ها به سراغ مرشدی می رفت و از او دعوت می کرد، در روز موعود هم عده ای در دهانه بازار برای استقبال از مرشد جمع می شدند و با صلوات و دود کردن اسپند مقدم او را گرامی می داشتند و به طرف حجره حرکت می کردند و در این حال، حاجی هم به همراه جمعی از بازاریان در جلوی درب حجره منتظر مرشد می ایستاد.

امین فروغی افزود: حاجی و همراهان با نزدیک شدن مرشد چند قدمی به طرف او می رفتند و با سلام و صلوات او را به داخل حجره می بردند، مرشد بالای چهارپایه ای می رفت و اشعار مناجات و توحیدی و مدح و منقبت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه اطهار (علیهم السلام) را به زیبایی می خواند.

دسترسی سریع
جرعه ای از ماه